Καλώς ορίσατε

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019

Ο Παπαδιαμάντης στο συλλογικό κέντημα...


Καιρό είχα να μπω στο διαδικτυακό σπιτάκι μου... Το βρήκα σκονισμένο και παραπονεμένο...μου έλειψε η ενασχόληση του blogger...όπως και η επαφή με τους διαδικτυακούς φίλους... Είναι ο χρόνος -αυτός ο πανδαμάτωρ- που δεν μου επέτρεψε τόσον καιρό να επικοινωνήσω μέσω του ιστολογίου μου... Και ο λόγος που αποφάσισα τώρα να...του ξεφύγω και να κάνω αυτή την ανάρτηση είναι για να μιλήσω σχετικά με το εγχείρημα του συλλογικού κεντήματος, που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό βέβαια, αλλά υπάρχει ακόμη χρόνος να δηλώσετε τη συμμετοχή σας!!

Η ιδέα ήταν της φίλης Κλαυδίας Μάμαλη ( http://katoapotinakropoli.blogspot.com/ ) !! Ένα έργο με πολλούς δημιουργούς, πολλές κεντήστρες ενωμένες σε ένα θέμα...αυτό του Ελληνικού Πολιτισμού!! Η ομάδα συστάθηκε πολύ γρήγορα στο facebook... ( https://www.facebook.com/groups/512543865776910/ ).Εκεί μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες του εγχειρήματος,καθώς και τη φιλοσοφία του και τον σκοπό του!!!

Τα έργα που έχουν ήδη συγκεντρωθεί είναι πολλά και ξεχωριστά!! Το καθένα έχει πάνω του τη σφραγίδα της κεντήστρας που το δημιούργησε,τον κόπο και το μεράκι της!! Σήμερα θα παρουσιάσω από εδώ τη δική μου συμμετοχή. Στο σύνδεσμο που σας έδωσα πιο πάνω μπορείτε να δείτε όλα τα έργα που είναι έτοιμα,αλλά και αυτά που περιμένουν τους δημιουργούς ώστε να πάρουν "σάρκα και οστά" !!
Τον Κυρ-Αλέξανδρο διάλεξα να ιστορήσω...τον αγαπημένο μου λογοτέχνη,τον Άγιο των γραμμάτων μας... Και το έκανα με όλη μου την αγάπη...προσπάθησα να τιμήσω τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη όχι μόνο σαν τον σημαντικότερο λογοτέχνη μας,αλλά-κυρίως- σαν τον ευεργέτη μου,τον παρηγορητή μου, αυτόν που κατανόησε τον άνθρωπο όπως ακριβώς είναι...με τα πάθη του ,τις αδυναμίες του αλλά και το μεγαλείο του...Εύχομαι να κατάφερα να ανταποκριθώ έστω και ελάχιστα ...
Επίσης εύχομαι ολόψυχα πολλές ακόμη κεντήστρες να ενδιαφερθούν για το καταπληκτικό αυτό εγχείρημα που πολλούς -ένας από αυτούς κι εγώ-έχει ενθουσιάσει και ενώσει...


Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΗΜΑΤΟΣ ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


Έφτιαξα αυτό το κέντημα για τα παιδιά μου...έβαλα πάνω σε κάθε βελονιά του όλη μου την αγάπη και την έγνοια... Μια αγκαλιά κέντησα να τα χωράει σε καιρούς δύσκολους... Κι αυτή η αγκαλιά χωράει πολλά παιδιά ακόμη...Τόσο τα παιδιά των γυναικών που ζήτησαν να το κεντήσουν όσο και -ακόμη περισσότερο- τα παιδιά της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ... ( https://www.kivotostoukosmou.org/el/ )... Διαθέτω λοιπόν με όλη μου την αγάπη το σχέδιο αυτού του κεντήματος υπέρ της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ και του ανεκτίμητου έργου που επιτελεί... Για να αποκτήσετε το σχέδιο του κεντήματος "ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ" ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:
1.Το αντίτιμο του σχεδίου θα πρέπει να κατατεθεί σαν δωρεά στους λογαριασμούς της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ( https://www.kivotostoukosmou.org/el/ipostirikse-mas ) Αν επιλέξετε άλλον τρόπο να δώσετε τη δωρεά σας (με επιστολή προς την ΚΙΒΩΤΟ ή ιδιοχείρως) συνοδεύστε το με την επισήμανση πως πρόκειται για το σχέδιο του κεντήματος ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ και κατόπιν επικοινωνήστε με μήνυμα μαζί μου.
2.Το αντίτιμο του σχεδίου ορίζεται σε τουλάχιστον 15 ευρώ. Αυτό σημαίνει πως ,αν κάποιος έχει τη δυνατότητα και τη διάθεση, μπορεί να προσφέρει και περισσότερα χρήματα σαν δωρεά προς την ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Στην παραπάνω διεύθυνση θα βρείτε και οδηγίες για όσους θέλουν να τους αποσταλεί απόδειξη της δωρεάς τους.
3. Στην κατάθεση που θα κάνετε πρέπει να βάλετε σαν αιτιολογία ΣΧΕΔΙΟ ΚΕΝΤΗΜΑΤΟΣ ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ.
4. Κατόπιν θα στείλετε σε μήνυμα στη σελίδα ( https://www.facebook.com/yfantra2.gr/ ) ή στον προσωπικό μου λογαριασμό ( https://www.facebook.com/profile.php?id=100001998628873 )τη φωτογραφία του αποδεικτικού της κατάθεσης-δωρεάς που κάνετε(Αν υπάρχουν πάνω του προσωπικά στοιχεία σας παρακαλώ να τα κρύψετε.Με ενδιαφέρει μόνο το όνομα και το ποσό της δωρεάς).
5.Αμέσως μετά θα σας αποστείλω ευδιάκριτες του κεντήματος φωτογραφίες τις οποίες θα μπορείτε να εκτυπώσετε σε έγχρωμες φωτοτυπίες ώστε να κεντήσετε ή και να βγάλετε το σχέδιο κατευθείαν από αυτές μέσω του Η/Υ ή του κινητού σας. Σχέδιο πάνω σε πλέγμα δεν έχω γιατί το κέντημα συντέθηκε, με πολύ κόπο, όλο κατευθείαν πάνω στον καμβά. Από τις φωτογραφίες άλλωστε είναι πολύ πιο ξεκούραστο να κεντάει κανείς.
6.Τα σχέδια του κεντήματος αφορούν αποκλειστικά και μόνο το δωρητή. Τα πνευματικά δικαιώματα της πρωτότυπης σύνθεσης έχουν νομίμως κατοχυρωθεί.Ευελπιστούμε πως όσοι ενδιαφερθούν για το σχέδιο,τόσο από σεβασμό στην επιθυμία της κεντήστρας να διατεθούν τα έσοδα υπέρ της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,όσο και από σεβασμό στον κόπο της προκειμένου να συνθέσει το έργο, θα επιλέξουν συνειδητά να μην αναδημοσιεύσουν ή διασπείρουν τα σχέδια με οποιονδήποτε τρόπο ,είτε μέσω διαδικτύου είτε χέρι με χέρι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της ενίσχυσης μιας δομής-της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-που απλόχερα χαρίζει την αγάπη της σε όλα τα παιδιά και η οποία στηρίζει τα έσοδά της αποκλειστικά και μόνο στη συνδρομή του κόσμου , χωρίς καμία κρατική επιχορήγηση! Ας προσθέσουμε με αυτό τον τρόπο το λιθαράκι μας ,ας ανοίξουμε κι εμείς την αγκαλιά μας ...
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες εκείνες τις κεντήστρες που μου δάνεισαν τα μοτίβα τους ώστε να αφηγηθώ "το δικό μου παραμύθι"... Επίσης θερμές ευχαριστίες στη φίλη Κλαυδία Μάμαλη για την αμέριστη βοήθεια που μου πρόσφερε. Όσο μπορώ θα είμαι στη διάθεσή σας να βοηθήσω .Σε κάθε περίπτωση πάντως πρέπει να έχετε στο νου σας πως είμαι ερασιτέχνης και πως το ..."βασίλειό" μου είναι μια γωνίτσα στο καθιστικό του σπιτιού μου(από την οποία μάλιστα απειλούν να με εκτοπίσουν..)
Σας ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σας
Μαρία Σπαντιδάκη-υφάντρα
Παρακαλώ,αν θέλετε,κοινοποιήστε...

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ (Κέντημα με σταυροβελονιά, 1,07 Χ 0,58)

ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ
Κέντημα με σταυροβελονιά, 1,07 Χ 0,58


"...και πως να βρω τρόπο,παιδί μου,να σου πω ένα παραμύθι...Μεγάλωσες και δε μπορώ να σύρω το σκαμνάκι δίπλα στο τζάκι,να αφηγούμαι και να βλέπω τις σπίθες μέσα στα ολάνοιχτα μάτια σου...ο χρόνος θάμπωσε τη λάμψη κι εσύ έπαψες να πιστεύεις στα θαύματα......να σου το τραγουδήσω...δε μπορώ...η φωνή μου γέρασε κι αυτή μαζί μου...άλλωστε πάντα μου το έλεγες πόσο φάλτσα τραγουδώ...
...το κέντησα,παιδί μου,-ήταν ο μόνος τρόπος που είχα-...να το κοιτάς όταν φτάνεις μπροστά σε γκρεμούς στη ζωή σου...όταν σε εγκαταλείπει η ελπίδα...όταν σε αγκαλιάζει η απόγνωση...και να ονειρεύεσαι άλλους καιρούς ...τότε που η απλότητα ήταν τρόπος να ζεις...που οι άνθρωποι δεν είχαμε παρά μόνο τα απαραίτητα και που τα απαραίτητα ήταν αρκετά..."



Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή!!

 Την Κυρά Σαρακοστή
που είναι έθιμο παλιο
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν
με αλεύρι και νερό
Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι της σταυρό
και το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό
Και μετρούσαν τις ημέρες με τα πόδια της τα εφτά
κόβαν ένα τη βδομάδα, μέχρι να ρθει η Πασχαλιά!!!!!!
Καλό στάδιο...

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Ένα δειγματολόγιο...οικογενειακή υπόθεση!!!

Πάνω σε ύφασμα κουκουλάρικο-που πολύ το αγαπώ-με υπομονή πολύ-τα μάτια δε με βοηθούν πλέον- θέλοντας να το αφήσω κειμήλιο στην κόρη μου...έτσι σα μια φωτογραφία -όπως οι παλιές,ασπρόμαυρες- της οικογένειάς της... Είναι αλήθεια πως χρησιμοποίησα τεχνική που πολλοί την περιφρονούν-το κέντημα-που αρκετοί δεν τη θεωρούν τέχνη-όπως και την υφαντική- κυρίως όσοι έχουν ένα είδος ψυχαναγκασμού με το νεωτερικό και την καινοτομία...Εγώ πάλι θεωρώ πως είναι ο πιο ταιριαστός τρόπος για να ιστορήσεις κάτι τόσο προσωπικό και τρυφερό και γεμάτο συναίσθημα όσο μια...οικογενειακή ιστορία... Μια ιστορία γεμάτη αγάπη και πόνο,χαρά και θλίψη,απελπισία,υπομονή αλλά και ελπίδα... Μια ιστορία, δηλαδή, γεμάτη ζωή... Μέσα της χωρούν τα πάντα...όλα τα αντιφατικά,τα οξύμωρα... χωρούν τα όμορφα αλλά και τα άσχημα... χωρούν οι αναβάσεις των αρετών που κατακτούνται με αγώνα αλλά και οι καταβάσεις των παθών που συντρίβουν τον εγωισμό...Μια ιστορία καθημερινή...αλλά και πολύ προσωπική...


...προσπάθησα να βάλω πάνω στο πανί όλα όσα αγαπώ ...ένα σημαδάκι από το καθένα από αυτά..έτσι σε τόσο μικρό χώρο χώρεσαν...τα πρόσωπα-Θεός και άνθρωποι-,η αγάπη και η υπομονή,οι μέρες και οι νύχτες,τα σπίτια και οι μουσικές που τα μεταμορφώνουν,τα ταξίδια και οι φυγές...οι χοροί και οι Σαρακοστές της ζωής μας, όλα περασμένα σαν υφάδι στο στημόνι της ζωής...
                                  

...χώρεσαν τα βιβλία και οι μνήμες των αγαπημένων που έφυγαν...η κουζίνα με τα φαγητά και τις μυρωδιές της...η φιλία,η πίστη,η χαρά...ο κήπος και τα ζώα του σπιτιού...τα εργόχειρα...


...και το αποτέλεσμα είναι ένα..."δειγματολόγιο"!!!
Πάντα μου άρεσαν αυτά τα εργόχειρα!!! Το ότι  όμως τα λένε δειγματολόγια το έμαθα πρόσφατα από την ανάρτηση της φίλης Κλαυδίας Μάμαλη (http://katoapotinakropoli.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html)στην οποία χρωστάω μεγάλη χάρη...αρχικά γιατί μου έδωσε πολύτιμες συμβουλές και πληροφορίες και κατόπιν γιατί στο πρόσωπό της γνώρισα έναν καταπληκτικό άνθρωπο ...από αυτούς τους τόσο δοτικούς που σπάνια πλέον έχει κανείς την τύχη να συναντήσει στη ζωή του... Γι αυτό και της αφιερώνω αυτή την ανάρτηση...
...τελειώνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους επώνυμους και ανώνυμους μου έδωσαν τα εργαλεία αυτής της σύνθεσης... τα σχέδια δηλαδή...πολλά από αυτά πήρα από βιβλία,από περιοδικά και αρκετά από το διαδίκτυο ...Ελάχιστα ήταν όσα τροποποίησα και ακόμη λιγότερα όσα ήταν αποκλειστικά δικά μου σχέδια...
...το κέντημα είναι μια τέχνη πολύ γοητευτική και με μεγάλες δυνατότητες...Είναι μια τέχνη πανάρχαια... Αντιγράφω λίγα λόγια για την ιστορία του έτσι ώστε να αποκατασταθεί η αδικία που το θέλει μόνο τέχνημα... "Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι η πρώτη που έμαθε στις Ελληνίδες το κέντημα ήταν η Παμφίλη η κόρη του Απόλλωνα.Κάποια άλλη παράδοση θέλει τη φυλακισμένη Φιλομήλα,τη γυναίκα του Τηρέα,εκπληκτική κεντήστρα,η οποία μη βρίσκοντας άλλο τρόπο να στείλει στην αδελφή της μήνυμα που να της εξιστορεί το τι δεινά περνούσε,αποφάσισε να κεντήσει τα μαρτύριά της σε ένα τεράστιο πέπλο.Ο Όμηρος αναφέρει πως η Ωραία Ελένη,μη έχοντας τίποτα άλλο να κάνει και ενώ τόσα και τόσα παλικάρια σκοτώνονταν για χάρη της αυτή είχε βρει διέξοδο στην ανία της κεντώντας σε κόκκινο ύφασμα σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο. Κατά τον Πλίνιο το κέντημα στην πρώτη του μορφή ήταν ένα είδος αριστοτεχνικού...μπαλώματος. Η ιστορία του άρχισε όταν τα ρούχα που φορούσαν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης εφθείροντο και παρουσιαζόταν η ανάγκη να καλύψουν αυτό το φθαρμένο κομμάτι.Έπαιρναν λοιπόν ένα καινούργιο κομμάτι υφάσματος κι αφού έκοβαν το παλιό,τα ένωναν με τέτοιο τρόπο ώστε το πρόσθετο ύφασμα να φαίνεται σαν στόλισμα.Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι τα φορέματα εκείνης της εποχής ήταν τόσο μακριά που σερνόντουσαν στο δρόμο εύκολα καταλαβαίνουμε γιατί τα πρώτα κεντήματα και τα πιο συνηθισμένα ήταν ακριβώς στο τελείωμα των μακριών φορεμάτων της εποχής.Με το πέρασμα των αιώνων το κέντημα έγινε μια πραγματικά εκπληκτική τέχνη...."
Προσυπογράφω την τελευταία διαπίστωση και εύχομαι να βρει το κέντημα και στην εποχή μας τη θέση που του αξίζει....


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Φουρνοκαμώματα στις Σταγιάτες Πηλίου...

Μια Κυριακή που τα είχε όλα... Ένα υπέροχο χωριό του Πηλίου,μια αετοφωλιά, που έχει την τύχη να το αγαπούν πολύ οι κάτοικοί του (επιμένουν πολλά χρόνια τώρα να διατηρούν αξίες με αγώνες), οι Σταγιάτες,λίγα χιλιόμετρα έξω από το Βόλο....
...ένα σπίτι που ο χρόνος και η...ανάπτυξη δεν το κατεδάφισαν, αντίθετα... η αγάπη και το μεράκι των φίλων που το κατοικούν το διατήρησαν όπως παλιά...
 ...μια αυλή πνιγμένη στα λουλούδια...
 ...τα δέντρα...
....τα ζωντανά...



 ....τα φουρναριά ...απαραίτητο κομμάτι του χωριάτικου σπιτιού η...εξωτερική κουζίνα του....


...τη φωτιά που έκαιγε από το πρωί για να ετοιμάσει τους φούρνους...

...μικρούς βοηθούς που διακονούσαν με προθυμία....
 ...ψωμιά με προζύμι που ζυμώθηκαν από τους οικοδεσπότες...
...επισκέπτες που τρέφουν τις ελπίδες μας-εμάς των μεγαλύτερων- πως αυτός ο κόσμος μπορεί και να αλλάξει...



...δασκάλους και γονείς με αγάπη για τους νέους...που δουλεύουν χωρίς ωράρια και υπολογισμούς...
...μαθήματα από τους παλιότερους για το άνοιγμα φύλλων και την παρασκευή πίτας...


....τυρόψωμα και λιόψωμα...


...πατάτες...πολλές πατάτες...


...κρεατικά...

...όλα ψημένα στον ξυλόφουρνο...
...πεζοπορίες...
...φαγητό για όλους στο φιλόξενο παλιό σχολείο του χωριού...
...χορούς κυκλοτερείς που δένουν τις παρέες...
...εκπλήξεις...
 ...παιχνίδια...
...αντίδωρα φιλοξενίας...
...και κυρίως αγάπη...των παλιότερων στους νεότερους, των δασκάλων και γονιών προς τα παιδιά τους, των ανθρώπων προς τους συνανθρώπους τους,το χωριό τους,τις αξίες τους...,των νέων για όσα οι παππούδες τους τους κληροδότησαν ώστε πάνω τους να κτίσουν... γιατί χωρίς αγάπη δεν γίνονται τέτοιες δράσεις...Όσο  για εμένα...μόνο ένα ευχαριστώ έχω να πω...για την ημέρα που μου χαρίστηκε και για τη σπίθα της ελπίδας που άναψε...