Καλώς ορίσατε

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Κότες ντόπιες...αφιερωμένες...

 Η ανάρτηση που ακολουθεί είναι αφιερωμένη στους φίλους της Μικρής Φάρμας,μιας ομάδας στο Facebook με πολύ μεράκι για τα ζώα...Μια πολύ ξεχωριστή παρέα...Γι αυτούς φωτογράφησα σήμερα τα κοτοπουλάκια που βγήκαν από την κλωσσομηχανή τα οποία μεγάλωσαν και έγιναν κοτούλες...Φτέρωσαν...όπως έλεγε η γιαγιά μου...Σε λίγες μέρες είναι έτοιμα να μεταφερθούν στο κοτέτσι τους...Με καμάρι στήθηκαν μπροστά στο φακό για να δείξουν το ιδιαίτερο που οι ντόπιες κότες διαθέτουν...Τη...διαφορετικότητά τους...Σπάνια να βρεις δυο κότες ίδιες ακριβώς...όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους...
 ...παλιά θυμάμαι οι άνθρωποι εκτιμούσαν το ωραίο ακόμη κι αν αυτό αφορούσε τα ζωντανά τους...Αντάλλασσαν κότες ή πρόβατα για να "πιάσουν" το νταμάρι...
  ...άλλοι πάλι ζητούσαν με επιμονή μια κότα που τους άρεσε από τη γειτόνισσα ώστε να στολίσουν το κοτέτσι τους...
 ...θεωρούσαν τα ζώα μέρος της οικογένειας και...όπως καμάρωναν για τα όμορφα και μυαλωμένα παιδιά τους έτσι και για τα ξεχωριστά ζωάκια τους...
  ...γι αυτές τις "κατσαρές" κότες,αλλά και για τη σκουφάτη  της προηγούμενης φωτογραφίας ή μπουγούνικη ή πωγωνάτη ήταν ικανοί να ταξιδέψουν μια μέρα και μια νύχτα ώστε να τις αποκτήσουν...
 ...αλλά και οι ντόπιες κότες τους αποζημίωναν πάντα με τα ξεχωριστά χρώματά τους...
 ...οι ντόπιες κότες παλιότερα ήταν μικρόσωμες...τώρα πιο βελτιωμένες,μεγαλύτερες...
  ...που διατηρούν όμως τα χαρακτηριστικά της ράτσας τους...είναι γερές,ανθεκτικές στις αρρώστιες και στις ζέστες του καλοκαιριού...
  ...και κλωσσούν,ένδειξη ότι διατηρούν το ένστικτο...χαμένο για τις περισσότερες κότες του εμπορίου...
 ...πανέμορφα τα κοκοράκια των ντόπιων ποικιλιών...
 ...και ξεχωριστές οι γυμνολαίμικες ή γκούσιες...."ξανθές"...
...ή και "μελαχροινές"...
 ...κάποιες μοιάζουν κεντημένες...
   ...και ξεχωριστές οι καλτσονάτες,με τα φτερά στα πόδια τους...
 ..αλλά και τα νανάκια,οι καλύτερες κλώσσες...μόνες τους γεννούν...χωρίς να το καταλάβεις κλωσσούν και φέρνουν γεμάτες καμάρι τα κλωσσοπουλάκια τους όταν πια έχουν μεγαλώσει αρκετά...κάτω από τη μύτη σου χωρίς να το πάρεις χαμπάρι...
 Συμβουλή του εξαδέλφου μου προς όλους όσους βάζουν κλωσσομηχανές είναι: Παράλληλα να αφήνουν και τις κλώσσες να κλωσσούν και κατόπιν να ενώνουν τα πουλάκια κάτω από τα φτερά της κλώσσας ώστε να ακούνε την καρδιά της μάνας...Έτσι θα διατηρήσουν το ένστικτο και θα συνεχίσουν να κλωσσούν...Αλλιώς σε τρεις γενιές πουλιών από κλωσσομηχανές το ένστικτο χάνεται...
Η σημερινή ανάρτηση είναι κυρίως για ειδικούς...αλλά και για όσους σκοπεύουν να βάλουν το κοτετσάκι τους σε όποιο μέρος μπορούν(θυμάμαι τον πατέρα μου που είχε κοτούλες στην...ταράτσα του σπιτιού μας...)...Αξίζει να διαλέξουν τις δικές μας,ντόπιες κότες ώστε να μη χαθεί η ράτσα τους...Θα αποζημιωθούν τόσο από την ανθεκτικότητά τους όσο και από την ποικιλία των χρωμάτων τους που θα τους ενθουσιάσουν...Επίσης πολλοί υποστηρίζουν ότι τα αυγά των ντόπιων είναι πολύ νοστιμότερα από των υπολοίπων...Κι εγώ είμαι μία από τους πολλούς...!!!

34 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφα τα κοτοπουλάκια σας.Απλά όλα θέλουν την δουλιά τους και τον χρόνο τους.Ένα από τα βασικά μείον της σπιτικής κτηνοτροφίας είναι οτι δεν μπορείς να λείψεις ούτε μέρα από τα ζωντανά.Πολλές φορές υποχρεώνομαι σε φίλους να μου τα ταΐσουν όταν για κάποιο λόγο έλειπα.Βεβαίως ανταμείβεσαι με την ποιότητα που τρώς ή τα αυγά και το γάλα τους.
    Τα δικά μου κλωσσόπουλα βγήκαν την περασμένη Κυριακή που έλειπα.Η αποτυχία δλδ δεν βγήκαν πουλιά σε 15 αυγά από τα 38 που έβαλα.Δεν ξέρω αν φταίω εγώ ή η μηχανή ή τα αυγά που μου έδωσαν ήταν πάνω από 5 ημερών όπως λέει και ο κατασκευαστής της μηχανης.
    Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://hkoinoniamas.blogspot.gr/2012/08/blog-post_19.html

      ΚΟΙΤΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΦΙΛΕ ΜΟΥ

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα,Μάρκο...Όλα τα ωραία αυτής της ζωής είναι και δύσκολα...Τα αυγά μπορεί να είναι μέχρι 8 ημερών συμφωνα με τις οδηγίες της δικής μου μηχανής και μέχρι 15 σύμφωνα με φίλους που το έχουν δοκιμάσει...Καλά είναι...μερικές φορές τυχαίνει να μην είναι γόνιμα τα αυγά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αχ τι ομορφα ολο τους.......!!!!!!!!!!κ μεις πριν λιγες μερες αν κ ζουμε σε χωριο κληρονομησαμε 4 κοτουλες απ ενα γειτονα που εφυγε απ αυτη την ζωη χωρις παιδια ή αλλους κληρονομους....επισης κ ενα σκυλακι.......αλλα δεν ξερουμε απο που ν αρχισουμε.......αν εχεις χρονο σε παρακαλω εχω καποιες αποριες.....αν θα θελες να βοηθησεις θα το εκτιμουσα γιατι βλεπω εισαι πολυ ειδικη........το μειλ μου ειναι tsimarisofia@gmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία μου και ό,τι άλλο θέλεις μη διστάσεις...Φιλιά...

      Διαγραφή
  4. I wish easıly your job,all activities very perfect,regards

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν είμαι ειδική, αλλά μου άρεσαν και η ανάρτηση και οι μικρές κοτούλες!
    Καλό μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πανέμορφα τα μικρά,να ζήσουν!Το ιστολόγιο σου είναι καταπληκτικό.Συγχαρητήρια για τα όμορφα πράγματα που μοιράζεσαι μαζί μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ,Δημήτρη...Εύχομαι καλό βράδυ...

      Διαγραφή
  7. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΑΡΙΑ.ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΜΙΚΡΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΣΟΥ...ΤΙ ΟΜΟΡΦΑ ΧΡΩΜΑΤΑ!!ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ,ΠΡΑΓΜΑΤΙ!!ΑΝΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα,Βούλα μου...Είδες πως ποζάρουν!!!Το έχουν στο αίμα τους!!!Πολλά φιλιά σου στέλνω...

      Διαγραφή
  8. Πάντα παρακολουθώ το μπλοκ σου και πάντα φεύγω με τις καλύτερες εντυπώσεις!!! Οτι κάνεις το κάνεις τόσο καλά !!!ότι μας δείχνεις είναι πάντα ενδιαφέρον,και γιατί όχι΄και σημαντικό.Εντυπωσιακές οι σημερινές σου εικόνες για όσους ενδιαφέρονται.... Καλό σου Βράδυ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ,Έφη,για τους καλούς λογισμούς...Εύχομαι υγεία και χαρά...

      Διαγραφή
  9. Ειδικός δεν είμαι...ούτε έχω πρόγραμμα να κάνω κοτέτσι στα κοντά...την ανάρτησή σου όμως την χάρηκα πολύ!...έχω πάρα πολλά χρόνια να δω κλώσσα να κλωσσάει τα πουλάκια της...θυμάμαι όταν είμασταν μικρά..μόλις πλησιάζαμε την κλώσσα...αυτή φούσκωνε άνοιγε λίγο τα φτερά της και μας κυνηγούσε...τρέχαμε και γελούσαμε!
    Μου άρεσε που έχεις πολλές διαφορετικές ράτσες...
    Να είσαι καλά Όστρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέλειες οι κλώσσες και παροιμιώδης η προστατευτικότητά της...Ναι,έτσι κάνουν φουσκώνουν και κραυγάζουν απειλητικά... Πολλά φιλιά,Χρυσούλα μου...

      Διαγραφή
  10. Μ΄ άρεσε κι αυτή η δημοσίευσή σου!
    Όταν ήμουν μικρή στο χωριό είχαμε κότες και πήγαινα και τις τάιζα.Θυμάμαι πως φοβόμουν τον κόκορα γιατί ήταν λίγο επιθετικός!αχαχαχα!
    Γενικά μ΄ αρέσει αυτή η ζωή κι ας είναι κουραστική!Κι αν αυτήν τη στιγμή δεν έχω κότες, αυγά του εμπορίου ποτέ δεν έφαγα κι ούτε μεγάλωσαν με τέτοια τα παιδιά μου.Ευτυχώς που μένω σε περιοχή που βρίσκω πάντα από κοτέτσια!
    Να ΄σαι πάντα καλά Όστρια μου και να χαίρεσαι τις κοτούλες σου!Φιλάκια πολλά!:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία μου,τυχεροί είμαστε που ζούμε σε τόπους που προσφέρονται για πιο φυσική ζωή...Εύχομαι γρήγορα να αποκτήσεις το κοτετσάκι σου...Πολλά φιλιά...

      Διαγραφή
  11. ti omorfh anarthsh.zo sto exoteriko kai mou leipoun poly ola ayta.panta mou aresa ta nanakia kai oi dikes sou gousies pou gia mas htan oi zarkades .panemorfes otan hmoun mikrh tis fantazomoun san kyries me thn gouna tous kai to gounino kapelaki tous.se eyfxaristo poly pou mas edeixes ola ayta ta panemorfa poulakia.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς τις βλέπω κι εγώ...Σαν κυρίες με το ταγιεράκι τους και το καπελάκι τους...Γνήσιες κυρίες!!!Να είσαι καλά πάντα...Σημασία έχει ότι όλα αυτά ζουν στη μνήμη και την ψυχή σας...

      Διαγραφή
  12. ...Παράλληλα να αφήνουν και τις κλώσσες να κλωσσούν και κατόπιν να ενώνουν τα πουλάκια κάτω από τα φτερά της κλώσσας ώστε να ακούνε την καρδιά της μάνας...

    Μαράκι μου, πόσα μαθαίνουμε με τις καταπληκτικές σου αναρτήσεις...
    Να είσαι πάντα καλά!

    Την αγάπη μου και πολλά φιλιά σου στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και την δική μου αγάπη έχεις,Μαίρη μου...Τι μπορεί να κάνει η καρδιά της μάνας...!!!Πόσα έχει να διδάξει σε όλους!!!

      Διαγραφή
  13. σου αξιζει βραβειο πραγματικα γι αυτο περνα να το παρεις απ το σπιτακι μουhttp://tsimarisofia.blogspot.gr/.....ειναι ν απορει κανεις πως επιβιωσες σ αυτην την βαρβαρη εποχη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία...δεν θα το πιστέψεις αλλά την ώρα που εσύ έγραφες εδώ εγώ ήμουν εκεί...Σε ευχαριστώ και πάλι για τη μεγάλη τιμή...Σε φιλώ...

      Διαγραφή
  14. σας παρακαλώ πολύ, αν γνωρίζεται που μπορώ να βρω παλίες ελληνικές ράτσες στείλτε μου εδώ, curious84@gmail.com, ευχαριστώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. εχω φταξει και εγω ενα κοτετσι και εχω 6 κοτες και ενα κοκορι
    3 καφε και 3 πετρωτες ειμαι πολυ ικανοποιημενος γιατι περνω3-4 αυγα την ημερα και ετσι τα παιδακια τρωνε φρεκα αυγουλακια αλλα συναναστρεφονται και με τις κοτες τις αγαπανε τις χαιδευουν τις ταιζουν και ολα αυτα στην αθηνα , επισης να σας πω οτι ειναι ολη την ημερα ελευθερες στο βουνο και καθε βραδυ τις κλεινω και πρωι τις ανοιγω θελω ομως φετος να δουμε τη χαρα της κλωσας και να γενησουν κλωσοπουλακια για να δουμε θα τα καταφερω?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μήπως εκτός απο την ποιότητα των αυγών και την ομορφιά της φυσικής ζωής θα έπρεπε να βλέπαμε λίγο και το πρόβλημα που υπάρχει με την απώλεια των φυλών γενικότερα,όχι μόνο των πουλερικών αλλά όλων των οικόσιτων ζώων ?
    Οι ντόπιες φυλές χάνονται γιατί γιατί δεν καταναλώνουμε τα προϊόντα τους και, ναι μεν, ζητάμε "χωριάτικα" αυγά αλλά δεν προσπαθούμε να μάθουμε την προέλευση των αυγών και την επικρατούσα κατάσταση στην αγορά και ανάλογα να πάρουμε θέση ως καταναλωτές.Το ντόπιο ζωϊκό ή φυτικό γενετικό υλικό διατηρείται μόνο αν χρησιμοποιείται. Πάντως οι κοτούλες σου, Όστρια, είναι μοναδικές!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ένα μεγάλο μπράβο θέλω να σου πω και τίποτα άλλο.
    Συνέχισε γιατί σε έχουμε ανάγκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. αχ ελπιζω να μην τις σφαζετε! κ εγω ζω σε αγροκτημα κ ολα τα παπακια μου κ οι κοτουλες "καταληγουν"απο γεραματα( γενικα δεν τρωμε κρεας )μας αρκουν τα αυγουλακια τους.Το μποκ σας ειναι υπεροχο!να ειστε καλα!εντος των ημερων θα κανω το κασερι σας.Εχει ενα μαντρι κοντα στο κτημα που προμηθευομαι γαλα για γιαουρτακι κ φετα.Τωρα χαρη σε σας θα κανω και κασερι.Την αγαπη μου απο Σερρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλησπέρα σας. πολύ όμορφες οι φωτογραφίες σας :) Αποφάσισα και εγώ να φτιάξω ένα μικρό κοτέτσι και αγόρασα 3 κοτούλες αλλά δεν είναι η ντόπια ελληνική κότα... αναρωτιόμουν αν μπορούσα να αγοράσω αυγά από ντόπιες ελληνικές κότες για να βάλω κλώσες! Ευχαριστώ εκ τν προτέρων :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα!!!Μακάρι να μπορούσα να σας έστελνα αυγά για να τα βάλετε σε κλώσσα αλλά πριν δύο εβδομάδες μπήκαν ζώα στο κοτέτσι και άφησαν ελάχιστες κότες...Ευτυχώς είχα βγάλει 60 κοτοπουλάκια που όμως εί ναι μικρά ακόμη και δεν γεννούν...Από Φθινόπωρο ίσως μπορέσω να σας στείλω...

      Διαγραφή
  20. Μαρια πολυ ομορφα τα κοτοπουλακια, σπανιζουν πλεον τετοιες κοτες. Δικα σου ειναι;; εβαλα ανωνυμος γιατι δεν μπορουσα αλλιως να γραψω. ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή