Καλώς ορίσατε

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Χριστού Γέννα...Καλημέρα και σήμερα...

 
Και η εποχή μας τα γιορτάζει δίχως Χριστό...Μόνο το όνομα έμεινε να θυμίζει τη γέννηση της αγάπης...Η αλήθεια πνίγηκε μέσα στους σωρούς με τα λαμπιόνια,τα χριστουγεννιάτικα δέντρα,τα λαμπερά στολίδια...Εδώ και ένα μήνα φάνηκαν στον τόπο μας οι πρώτες βιτρίνες στολισμένες χριστουγεννιάτικα!!!Κάθε χρόνο-από τότε που άρχισε αυτή η συνήθεια,να φέρνουμε δύο μήνες πριν τα Χριστούγεννα-ξαφνιάζομαι δυσάρεστα...Γιατί δε φτάνει το αταίριαστο του πράγματος (που δε φαίνεται να ξενίζει-περιέργως- πολλούς)...πρέπει να πεισθώ και για το δικαιολογημένο της υπόθεσης αφού όλη αυτή η μασκαράτα είναι για...καλό σκοπό...Και όταν η εποχή μας μιλάει για καλό σκοπό δε μπορεί παρά να εννοεί οικονομικά συμφέροντα....
Και πραγματικά!!!!Αυτό εννοεί...Στολίζουμε τις βιτρίνες για να...τονώσουμε την καταναλωτική διάθεση των ανθρώπων!!!Το ακούω σε κάθε ευκαιρία από τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης...Αυτό σημαίνει στη γλώσσα μου: Να πείσουμε τους ανθρώπους ακόμη μια φορά ότι χρειάζονται πράγματα που στην πραγματικότητα δεν χρειάζονται...Να αγοράσουμε,να κινήσουμε τα γρανάζια της παγκόσμιας φούσκας που θέλει όλους αυτούς που παράγουν σκουπίδια να πλουτίζουν σε βάρος όλων όσων τα καταναλώνουν άβουλα,χωρίς σκέψη, ενώ όσους πραγματικά παράγουν να πληρώνονται για τον κόπο τους με ψίχουλα...Στο όνομα αυτού του κέρδους γιορτάζουν Χριστούγεννα ακόμη και στην Ιαπωνία που δεν ξέρουν ποιος είναι ο Χριστός...Κι εκεί στολισμένα δέντρα και χοντροί Αη-Βασίληδες και...και...γιατί κι εκεί οι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν όσα σκουπίδια παράγονται...
Και δεν είναι μόνο τα καταστήματα που ντύνονται γιορτινά αυτό τον καιρό...Είναι και η... φιλανθρωπική διάθεση των ανθρώπων που έχει την ...τιμητική της όλο και περισσότερο καθώς πλησιάζουν οι μέρες...γίνεται κι αυτή...χριστουγεννιάτικη...Δεν έχω τίποτα με τη φιλανθρωπία(αγάπη προς τον συνάνθρωπο) και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους...Έχω όμως πρόβλημα με τον τρόπο που αυτή ασκείται...Αρχικά θυμώνω όταν βλέπω ανθρώπους ρακένδυτους στην ουρά για ένα πιάτο φαγητό το οποίο τους προσφέρουν άνθρωποι καλοβολεμένοι...Βάζω -σχεδόν ασυναίσθητα- τον εαυτό μου στη θέση τους...Αν έρθει μια ώρα που κι εγώ θα πρέπει να ζητήσω βοήθεια από τους συνανθρώπους μου θα ήθελα να μου την προσφέρουν αρχικά γιατί τη δικαιούμαι( και όχι γιατί με λυπούνται ή γιατί έτσι νιώθουν καλοί και θεάρεστοι)-τα υλικά αγαθά που απολαμβάνουμε δόθηκαν από το Θεό για όλους τους ανθρώπους επί γης-και σίγουρα να με βοηθήσουν με όρους αξιοπρέπειας...
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή -σε ένα χωριό της Στερεάς Ελλάδος όπου μεγάλωσα-τη μητέρα μου να ετοιμάζει-ειδικά τέτοιες μέρες-πακέτα με τρόφιμα και να με στέλνει βράδυ να τα αφήνω έξω από σπίτια ανθρώπων που βρίσκονταν σε ακόμη μεγαλύτερη ένδεια από τη δικιά μας-που εκείνο τον καιρό ήταν μεγάλη-... Απαράβατος όρος να μην με πάρει το μάτι κανενός γείτονα και-κυρίως- να μη με δει ο συνάνθρωπος παραλήπτης της βοήθειας....Τότε απλώς υπάκουα...τώρα ξέρω και το γιατί...Ένιωθε αρχικά άσχημα που εμείς είχαμε να φάμε ενώ η γειτόνισσα όχι(αυτό είναι το πρωταρχικό συναίσθημα που πρέπει να κατακτήσει κάποιος πριν αρχίσει τη φιλανθρωπική του δράση...δε λέω πως είναι εύκολο,όμως είναι απαραίτητο για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τον εμπερίστατο συνάνθρωπο.Πρέπει να νιώθει υποχρεωμένος να δώσει στο συνάνθρωπο αυτό που του κατακρατά παράνομα(θεϊκός νόμος)αφού κάθε τι που δεν χρειαζόμαστε και το κατέχουμε το κλέβουμε από τον φτωχό..Κι ακόμη δυσκολότερο είναι βέβαια να κάνουμε αυτό που είπε ο Χριστός στον πλούσιο...να πουλήσουμε τα υπάρχοντά μας,να τα δώσουμε στους φτωχούς και να τον ακολουθήσουμε)...Μετά-και εξαιτίας του προηγούμενου συναισθήματος-δεν ήθελε να φέρει τη γειτόνισσα σε δύσκολη θέση,στη θέση του ανθρώπου που ζητιανεύει(αυτό από πνευματική αρχοντιά αλλά και ίσως από τον ενδόμυχο φόβο ότι μπορεί να βρεθούμε κι εμείς σε άλλη συγκυρία σε ανάλογη θέση)...Στα κρυφά,λοιπόν,και με φόβο Θεού και ντροπή...Οι κοινωνίες ήταν μικρές και όλοι ήξεραν τον άνθρωπο που είχε ανάγκη τη δεδομένη στιγμή και επίσης όλοι ήξεραν από ανάγκη...
Σήμερα δεν τηρούνται ούτε τα...προσχήματα(και από τις δύο πλευρές...και από την πλευρά των φιλανθρώπων και από αυτή των ευεργετουμένων-πολλές φορές βολεύονται στην κατάσταση αυτή και δεν κάνουν τίποτε να την αλλάξουν-)...Αν βρεθώ κάποτε στη θέση αυτή θα ήθελα να μη βγάλουν την ανάγκη μου στο δρόμο...Θα ήθελα να πληρώνω για το φαγητό που μου προσφέρουν με δουλειά...Είμαι σίγουρη πως όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας θα μπορούσαν να δώσουν κάτι για το καθημερινό τους φαγητό...Έστω και απλώς να το ετοιμάσουν,να πλύνουν τα πιάτα,να κάνουν τη φασίνα,να σκουπίσουν το πεζοδρόμιο,βρε αδελφέ,ακόμη κι αν δε θέλει σκούπισμα...έτσι για να μη νιώθουν πληβείοι αυτοί και πατρίκιοι όσοι τους τα προσφέρουν(στην πνευματική ζωή το δεύτερο είναι χειρότερο από το πρώτο αφού η υπερηφάνεια καταδικάζει τον άνθρωπο,ενώ η ταπεινοσύνη τον σώζει)...Δεν θα ήθελα να αγωνίζονται οι άλλοι για να "κάνω κι εγώ Χριστούγεννα"...Θα ήθελα να μου δώσουν τη δυνατότητα να αγωνιστώ μόνος μου,να μου προσφέρουν δουλειά,να νιώθω πως είμαι αδελφός κι όχι ζητιάνος....
Χριστούγεννα χωρίς Χριστό θα γιορτάσουμε και φέτος...Τίποτα δεν θα αγγίξει την ψυχή μας...τίποτα βαθύ και απαλό και λυτρωτικό...Το φως της Βηθλεέμ θα πνιγεί μέσα στις φωταψίες της κατανάλωσης και των ρεβεγιόν...Άλλοι θα ψάχνουν στα σκουπίδια κι άλλοι θα πετάνε ανερυθρίαστα τα περισσεύματα της κραιπάλης τους...Καμιά γωνία της καρδιάς μας δεν θα υποδεχτεί και φέτος την αγάπη,την πραγματική αγάπη και όχι τη γλυκερή συναισθηματική αγάπη που μας χαϊδεύει τα αφτιά... Πόσο πεζή έγινε η ζωή μας από τότε που απογυμνώθηκε από το πνεύμα της θυσίας...Προχθές παρακολουθούσα άναυδη έναν άστεγο της Αθήνας να δικαιολογεί το γιο του που δεν του πρόσφερε στέγη και τον άφησε να ζει στα παγκάκια, αφού,έλεγε, δεν είχε αυτός-ο πατέρας-το ηθικό δικαίωμα να του στερήσει τις απολαύσεις της ζωής στα 30 του!!!!Κι αυτός ο γιος-είμαι σίγουρη-πως θα στολίσει το σπιτικό του και θα τα...γιορτάσει τα φετινά Χριστούγεννα...Δεν μου φαίνεται περίεργο που στις γιορτές των Χριστουγέννων αυξάνονται οι αυτοκτονίες των ανθρώπων...Είναι γιατί τότε βλέπουν γυμνή όλη την αλήθεια και δε μπορούν να αντέξουν την ασχήμια της...
Με όλα όσα -σχεδόν παραληρηματικά- έγραψα πιο πάνω δε  θέλω να προτείνω να λείψει η γιορτινή διάθεση των Χριστουγέννων από τη ζωή μας...Ας στολίσουμε τα σπίτια μας,αρκεί να στολίσουμε πρώτα τις καρδιές μας...Να ανάψουν τα φωτάκια της ψυχής μας προτείνω,να δούμε το φως του Χριστού,να γίνουμε κοινωνοί της γέννησής Του...Και σαν απόδειξη-ότι δεν είμαι υπέρμαχος της κατάργησης όλης αυτής της εορταστικής ατμόσφαιρας- αρχίζω να στολίζω κι εγώ το χριστουγεννιάτικο δέντρο του ιστολογίου...
Ανάβω με χαρά τα φωτάκια της γιορτής!!!Μόνο που τα φωτάκια μου θα στείλουν άλλο φως...αυτό του λόγου...Κείμενα τα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου μου...από αυτά που περιγράφουν έναν άλλο δρόμο,κακοτράχαλο και κοπιαστικό...που οδηγεί όμως με βήματα σταθερά προς τη φάτνη όπου γεννήθηκε, σαν ο ταπεινότερος όλων,...ο Χριστός,η Αγάπη...Από τον ύμνο της αρχίζει η φωταψία....Είναι το αστέρι της κορυφής που εγώ βάζω πάντα πρώτο στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μου...Εύχομαι από την καρδιά μου :
ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ...ΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΑΓΟΥΣ ΠΟΥ ΗΞΕΡΑΝ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΣΑΝ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟΥΣ...ΜΑΚΑΡΙ ΦΕΤΟΣ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ...

                                                   Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
                   (Αποστόλου Παύλου:Α΄Επιστολή προς Κορινθίους)

Ελληνιστική κοινή
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.


Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.

Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι' εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.
Νεοελληνική
Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.
Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.
Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει
Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.

16 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφα τα λες!
    Και η φράση "να νιώθω πως είμαι αδελφός κι όχι ζητιάνος" είναι απίστευτα δυνατή!
    Σε φιλώ, γλυκιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα...Ευχαριστώ πολύ για όλα...Φιλιά και αγάπη...

      Διαγραφή
  2. Είθε Μαρία μου, ν΄ακουστούν οι ευχές και να μπει στις καρδιές και στα σπίτια όλων μας, ο Χριστός!!!
    Πριν 15 περίπου χρόνια, όταν η κόρη μου ήταν νήπιο η χριστουγεννιάτικη γιορτή του νηπιαγωγείου είχε θέμα:"ο τέταρτος μάγος"
    Τότε έμαθα για την ύπαρξη ενός τέταρτου μάγου(του Αρτάβαν), στην ιστορία της Γέννησης!
    Ο Αρτάβαν καταγόταν από τα Εκβάτανα της Περσίας και ήταν φίλος των τριών άλλων Μάγων, του Μελχιώρ, του Γάσπαρ και του Βαλτάσαρ, που προσκύνησαν τον Χριστό στη Βηθλεέμ. Καθοδόν όμως συνάντησε έναν εμπύρετο εβραίο στην έρημο που βοηθώντας τον αργοπόρησε, και όταν έφθασε στη Βορσίπη οι φίλοι του Μάγοι είχαν ήδη φύγει. Ακολούθησε και αυτός τον ίδιο δρόμο αλλά δεν τους πρόλαβε. Τελικά έφθασε στη Βηθλεέμ τότε που ο Ηρώδης έσφαζε τα νήπια. Ο Αρτάβαν επεμβαίνοντας και δωροδοκώντας ένα στρατιώτη μ΄ ένα ρουμπίνι, απ΄ αυτά που έφερνε ως δώρα στο Θείο βρέφος απελευθέρωσε όσα νήπια μπόρεσε, μεταξύ αυτών και τον Ιωάννη τον Πρόδρομο.
    Στη συνέχεια ο Αρτάβαν πήγε στην Αίγυπτο και παρέμεινε εκεί 33 χρόνια, θεραπεύοντας ασθενείς δωρεάν, απελευθερώνοντας δέσμιους και συναναστρεφόμενος με ταπεινούς. Υπερήλικας πλέον με μακριά άσπρη γενειάδα επιστρέφει στην Ιερουσαλήμ όπου και έτυχε την ημέρα που σταυρωνόταν ο Χριστός. Τη στιγμή που ζητούσε να μάθει για τον σταυρωθέντα Βασιλέα των Ιουδαίων έγινε ο μεγάλος σεισμός κατά τον οποίο μία πέτρα από το καταπέτασμα του Ναού πέφτοντας τον κτύπησε στο κεφάλι και έπεσε αναίσθητος. Όταν μετά από κάποιο χρόνο συνήλθε άκουσε μια γλυκιά φωνή που του έλεγε:
    "Αμήν, αμήν λέγω σοι, ό,τι εποίησας εις ένα των αδελφών μου των ελαχίστων, εις εμέ εποίησας".
    Τότε ο Αρτάβαν άνοιξε τους οφθαλμούς του και είδε για μια στιγμή τον Ιησού μέσα σε εκθαμβωτικό φως. Τότε ευτυχισμένος ότι είδε έστω και στο τέλος τον αναμενόμενο Βασιλέα ξεψύχησε.
    Συγκλονίστηκα μ΄αυτή την Ιστορία γιατι Ο Αρτάβαν είχε το Χριστόι στην ψυχή του,πριν ακόμα γεννηθεί ο Χριστός!!!!
    Δεν έδινε δηλ. την αγάπη που του περίσσευε, αλλά θεωρούσε υποχρέωσή του να βοηθάει τον συνάνθρωπο που είχε ανάγκη, νοιώθοντας πάντα τύψεις που δεν κατάφερε να προσκυνήσει το Χριστό κι΄έχοντας στόχο ζωής να τον συναντήσει!!!
    Καλά κι΄ευλογημένα Χριστούγεννα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για την ιστορία του τέταρτου Μάγου που δεν την ήξερα...Το ταξίδι του κάθε χριστιανού προς την αγιότητα είναι το γοητευτικότερο του κόσμου γιατί σε αυτό τίποτα δεν είναι δεδομένο...τίποτα δεν οδηγεί κάπου προκαθορισμένα....είναι απρόβλεπτο,ανατρεπτικό,επαναστατικό...Όποιος αφήσει τα σίγουρα και εμπιστευτεί τον εαυτό του στο Θεό βλέπει το αστέρι της Βηθλεέμ και το Θείον Βρέφος...είμαι σίγουρη...Μακάρι να γεννηθεί φέτος ο Χριστός στις ψυχές μας...Σε φιλώ και σε ευχαριστώ ξανά...

      Διαγραφή
  3. καλησπερα και καλως σε βρηκα!!! υπεροχη αναρτηση γεματη νοημα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες...Χαίρομαι που σε γνωρίζω...Καλά Χριστούγεννα εύχομαι...

      Διαγραφή
  4. Διάβασα με ενδιαφέρον την ανάρτηση σου..για το σήμερα και το τότε... δε τα έζησα τα τότε...αλλά σίγουρα ήταν πιο γνήσιες και ωραίες οι εποχές τότε – όπως ακούω και από τους γονείς μου... το σήμερα μόνο πονηριά, κακία, συμφέρον...κανείς δε νοιάζεται πραγματικά για τον διπλανό του... χάθηκε η αγάπη... μου άρεσαν όλες οι φώτογραφίες σου.... και εδώ το ίδιο συμβαίνει , ξεκινούν οι στολισμοί από την 1Νοεμβρίου....με νευριάζει πολύ αυτό, γιατί είναι ολοφάνερο πως για εμπορικούς σκοπούς γίνεται , δεν το κάνουν για τη θρησκευτική έννοια της γιορτής....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου,και τότε και τώρα υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται...Ίσως μάλιστα σήμερα ο αγώνας είναι δυσκολότερος και οι αγωνιστές γενναιότεροι γιατί πληθύναν τα θεριά...Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα εύχομαι...

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    3. Σωστό και τούτο... Καλα και ευλογημένα Χριστούγεννα εύχομαι και γω, ευχαριστώ για την ευχή..

      Διαγραφή
  5. Καλησπέρα σε εσας και σε όλες τις καλές σας φίλες που κάθε φορά κάνουν σχόλιο στην ανάρτησή σας.
    Παρακολουθώ πολύ καιρό το ιστολόγιό σας και κάθε φορά νοιώθω πολύ καλά γιατί το διάβασα.
    Δέν θα πώ τα τετριμμένα που λέγονται συνήθως.
    Θα σας πω μόνο ότι όσο υπάρχουν μάνες,γυναίκες ,αδελφές σαν εσάς ,μπορεί κανείς να λέει με σιγουριά ότι κάποια στιγμή ..θα ξημερώσει.
    Ο σπόρος περιμένει την ώρα του.
    Καλά σας Χριστούγεννα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας ευχαριστώ πολύ για την εκτίμηση η οποία με τιμά και με συγκινεί...Κι εγώ είμαι αισιόδοξη ακόμη κι όταν τα πράγματα φτάνουν στο ναδίρ...Μακάρι να δούμε μέρες καλύτερες,το εύχομαι από την καρδιά μου..Επίσης εύχομαι καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα,γεμάτα Χριστό,γεμάτα αγάπη...Καλόν αγώνα...

      Διαγραφή
  6. KI EGO NEYRIAZO ME TA PROORA STOLISMATA EDO STO EXOTERIKO POU BRISKOMAI.TOUS XONTROUS AGIOBASILHDES KAI TIS EBRAIOAMERIKANIES.STO SXOLEIO THS KORHS MOU APAGOREYETAI H LEXH XRISTOUGENNA.HAPPY HOLIDAYS ETSI TO KANANE .H XRISTOUGENIATIKH GIORTH ANTIKATASTATHIKE ME TO WINTER CONSERT. MIA SKETH THLYPSEI OTAN AKOUS AYTH THN GIORTH. SE XRISTIANIKH XORA KANOUN KOUMANTO OI INDOI MOUSOULMANOI KAI EBRAIOI.EAN DENTOUS ARESOUN TA XRISTOUGENNA AS MHN ERTHOUN STHNGIORTH.ETSI KIALLIOS TO 1%EINAI STA DHMOSIA SXOLEIA.OLOI AYTOI PANE SE DIKA TOUS SXPLEIA KI OMOS AYTO TO 1%KANEI KOUMANTO KAI TO YPOLOIPO99% STOLIZEI TA SPITIA TOU EXEI DENTRO KANEI XRISTOUGENNA ALLADEN DIAMARTYRETAI GIA TO WINTER CONCERT.H KOINOTHT MAS DEN KANEI TIPOTA H MHTROPOLH MAS TIPOTA EGO MON BRAZO STO ZOUMI MOU KAI ISOS MERIKOI ALLH GONEIS POU DEN EXOUN DYNAMH.YPHRXAN FERES POU THN KORH MOU DEN THN ESTEILA STHN GELEIA AYTH GIORTH KAI FETOS TO IDIO THA KANO KI OTAN ROTHTHIKA APO ELLHNOKANADEZA MALISTA DASKALA GITI DEN STELNO TO PAIDI MOU STO CONCERT KAI THS APANTHS A OPOS EPREPE TO EPAIXE XAZH.SYGNOMH GIA TA KEFALAIA ;TO LATINIKO PLHKTROLOGIO (DEN EXO ELLHNIKO)KAI GIA TON XRONO SOU KAI TO THAROS POU PHRA NA GRAPSO STO BLOG SOU TON PONO MO.KALA ALHTHINA XRISTOUGENNA.PRIN ARXISO NA LEO GIA TA PARTY ELLHNON PO GINONTA IEN MESO SARAKOSTHS GIA TA XRISTOUGENNA GIA NA KANOUN TOUS PROODEYTIKOUS DYTIKOUS TAXA. EMEIS EXOUME NHSTEIA TORA DEN KANOUME PARTY PROETOIMAZOMASTE GIA THN GENNHSH.OI PAPPADES TA LENE ALLA POIOS NA TA AKOUSEI.ASE POU OI PERISSOTEROI EINAI MIKTOI GAMOI KAI EXOUN XASEI TON MPOUSOULA KAI OLA TA DIKAIOLOGOUN GIATI ETSI TOUS SYMFEREI.LYPAMAI.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλησπέρα.Σας διαβάζω πολύ καιρό αλλά δέν έχω γράψει κάποιο σχόλιο.Σήμερα όμως νοιώθω την ανάγκη να το κάνω,γιατί είχα την ίδια σκέψη.Χριστούγεννα χωρίς Χριστό,εκκλησίες σχεδόν άδειες τώρα το σαρανταλείτουργο ,φιλανθρωπία με ονοματεπώνυμο,ανθρωπιά απάνθρωπη,και φώτα πολλά φώτα που φωτίζουν μεν αλλά δεν ζεσταίνουν καρδιές δε.Κάποτε ίσως γιορτάσουμε όπως τότε.Έχει σημασία τι μεταφέρουμε στα παιδιά μας και πως τα ζούμε και εμείς τα Χριστούγεννα και κυρίως πόσο αληθινοί είμαστε,όχι μόνο ως πρός τα έθιμα αλλά τιμώντας ουσιαστικά παράδοση και αξίες.Καλά Χριστούγεννα γεμάτα φώς Χριστού.Ευαγγελία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΜΕ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑ!!
    ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΚΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΕΚΤΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ!!!!
    ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γεια σου Μαρια μου και τι καλα που μας υποδεχεσαι με αυτα τα σοφα λογια , ετσι ειναι οπως τα λες αλλα ο καταναλωτισμος αυτα επιβαλλει , ας βαλουμε ο καθενας τη προσωπικοτητα του και ας αντισταθουμε, πολυ ωραια η ιστορια του τεταρτου μαγου που κι εγω δεν ηξερα , καλο μηνα και πολλα φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή