Καλώς ορίσατε

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Καλημέρα και σήμερα...

Καλημέρα,φίλοι μου,και καλό μήνα να έχουμε...Μπήκε λοιπόν το καλοκαίρι,ο χρόνος κυλάει "δίχως να κοιτάει τη δικιά μας μελαγχολία"...Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας μερικές φορές μου φαίνονται σαν ταινία με κακό σενάριο...Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το σύγχρονο θεό,το χρήμα...Τίποτα άλλο δεν ακούς στις ειδήσεις ή στα πηγαδάκια των συζητητών...Ακόμη και η ζωή των ανθρώπων κατάντησε να έχει τιμή(χωρίς χρήματα,δεν έχει φάρμακα!!!!)...Δεν ξέρω τι μας συμβαίνει...Έχουμε μια πίτα που είναι η γη μας...Τι απλούστερο από το να μοιραστεί σε όλους τους ανθρώπους της και να πάρει ο καθένας αυτό που του αναλογεί;Σε τι ωφελεί η συσσώρευση χρήματος στους λίγους και πολύ περισσότερο στις τράπεζες;Τι νομίζουν πως εξασφαλίζουν έτσι;(την πρόθεση να απαγορευτεί η συσσώρευση πλούτου πάνω από ένα ποσό-που στα μάτια μου φαντάζει άκρως λογική-δεν την άκουσα σε κανένα προεκλογικό πρόγραμμα)...
Γιατί όλη αυτή η εκμετάλλευση ανθρώπου από το συνάνθρωπό του; Αυτό λέγεται πολιτισμός;Αν έτσι είναι η κοινωνία που οραματίζονται οι περισσότεροι,αν αυτό εννοούν όταν μιλούν για πρόοδο  εγώ θέλω να ζήσω στο...προχθές..Όμως ποιος είναι υπεύθυνος για το εφιαλτικό αυτό σενάριο μέρος του οποίου είναι το 99% των κατοίκων της γης;Μόνο το..."σύστημα"; Θα ήταν αφελές να πιστέψουμε πως μια μικρή μερίδα πλουτοκρατών μπορούν να οδηγούν όπου θέλουν την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων της γης...αν αυτοί ήταν συνειδητοποιημένοι,αν ήξεραν από που έρχονται και που θέλουν να πάνε,αν δεν ήταν γεμάτοι πάθη και ιδιοτέλεια...Γιατί μη μου πείτε πως φταίει η πλουτοκρατία των ευρωπαίων μόνο και πως ο απλός ευρωπαίος πολίτης δεν καταλαβαίνει πως κάθετι περιττό-υψηλό βιοτικό επίπεδο το λένε-δεν είναι κερδισμένο αλλά κλεμμένο από αυτόν που το στερείται..
Ή πως δεν έχει ακόμα αντιληφθεί πως ο πλούτος του δεν είναι αποτέλεσμα μεγαλύτερης προσπάθειας(ο αφρικανός πολίτης πρέπει να δουλέψει τριπλάσια από τον ευρωπαίο ενώ πληρώνεται εκατό φορές λιγότερο)αλλά χρόνων καταλήστευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών του Τρίτου Κόσμου-αποικιοκρατία το έλεγαν,παρόλο που οι περισσότεροι θέλουν να το ξεχάσουν-που, αφού τους πήραν ό,τι είχαν και δεν είχαν, τους εγκατέλειψαν στη μοίρα τους,θεωρώντας τους σκουπίδια(κάπως έτσι δεν βλέπουν στην Ευρώπη όλους τους μετανάστες που έρχονται να διεκδικήσουν ένα κομμάτι πίτας που τους ανήκει;)...
Φταίμε όλοι μας...Γιατί δεν καταλαβαίνουμε-ή κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε-το...σχέδιο...την αδικία....Το σύστημα πάντα προσπαθούσε να μας χειραγωγήσει. και γι αυτό φταίει...Εμείς δεν επαναστατήσαμε,βολευτήκαμε αφήσαμε να μας χειραγωγήσουν...και γι αυτό φταίμε...Για  να γίνουν τα πράγματα μάλιστα καθαρότερα διαβάστε παρακάτω τους τρόπους με τους οποίους το σύστημα μας χειραγωγεί-από το Νόαμ Τσόμσκι- ώστε να μην έχουμε καμμιά αυταπάτη(Το παρακάτω κείμενο το ανακάλυψα με τη βοήθεια της Στέλλας(http://run-to-the-loom.blogspot.gr/) και την ευχαριστώ γι αυτό)..Και ίσως η γνώση γίνει κάποτε δύναμη που θα μας σηκώσει από τους καναπέδες της καλοπέρασης για να αποκαταστήσουμε έναν κόσμο δικαίου-το λιγότερο-όπου πρώτη αξία θα είναι ο άνθρωπος και όχι το χρήμα...
ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ: Δέκα τεχνικές για χειραγώγηση της κοινής γνώμης

1. Η τεχνική της διασκέδασης
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, δι’ενός αδιάκοπου καταιγισμού διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.
Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομία, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους. 

 2. Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί. Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.


  4. Η στρατηγική της αναβολής

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτ’ απ’όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα. Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

5. Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος. Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; "Αν -ο διαφημιστής- απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού". Απόσπασμα από το "Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους"

 6. Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές...

7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.
  9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!..

10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, η κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσεις του μέσου κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, τη νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας. Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους..
Τώρα ξέρουμε...Και η αποδοχή της κατάστασης μας κάνει πια συνένοχους...Ο κόσμος μας δεν χωράει άλλη υποκρισία...Όλα είναι μέρος ενός σχεδίου...Ας τους το χαλάσουμε...Ας ξεβολευτούμε...Ας κάνουμε χώρο στον συνάνθρωπο...Ας γίνουμε άνθρωποι και όχι κοπάδια προβάτων...Ας ζήσουμε επιτέλους με αξιοπρέπεια,σαν συνειδητοποιημένοι πολίτες...
Με έπιασε πάλι ο οίστρος και είπα πολλά...Σας αφήνω,λοιπόν και σας εύχομαι Καλημέρα και σήμερα...

20 σχόλια:

  1. Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια ανεχόμαστε μια κατάσταση πως μας οδήγησε στην εξαθλίωση. Ποτέ δεν είδαμε να προβάλλεται ένα παιδί που σπουδάζει, που διαπρέπει κάπου, ούτως ώστε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, απεναντίας δεν ενδιαφερόμαστε για αυτά γιατί μας άρεσαν τα χαζοριάλιτι της τηλεόρασης. Είδαμε από τα σχολικά βιβλία σιγά σιγά να λείπουν κοινωνικές αξίες και δεν αντιδράσαμε. Σήμερα φτάσαμε να μην έχουμε ούτε φάρμακα και πάλι δεν αντιδρούμε και τόσα άλλα που θα μπορούσε να γράψει κάποιος. Μήπως ήρθε η ώρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως Ελένη μου, το σίγουρο είναι πως μόνο με τη δικό μας αγώνα θα αλλάξει η κατάσταση...Να μην περιμένουμε να μας χαρίσουν τίποτα...Τα σχολικά βιβλία τα ζω και έχεις παραπάνω από δίκιο...Κατάντησαν περιοδικά ποικίλης ύλης(προσφιλής έκφραση γνωστού δασκάλου)και όχι εγχειρίδια για τη διαμόρφωση χαρακτήρων...Αλίμονο στα παιδιά μας που μόνο στον αγώνα κάποιων δασκάλων μπορούν να ελπίζουν...

      Διαγραφή
  2. ΄Ετσι ακριβώς κυλάει η ζωή μας...
    Επειδή εγώ τούτη την περιοδο "μιλάω" με τα λουλούδια μου, πες μου σε παρακαλώ τί κάνεις με τη γαρδένια γιατί η δική μου με έχει αγανακτήσει. Ούτε μέρκελ να την έλεγαν....
    Καλή αυριανή,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λοιπόν δεν θα το πιστέψεις...Απλά είμαστε...φιλενάδες...Πίνουμε μαζί τον καφέ μας(εγώ το ζουμί και αυτή το κατακάθι)...Κι όταν αρχίζει να κιτρινίζει απλά την καταλαβαίνω και περιμένω να ξαναπάρει τα πάνω της...Ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει...Πολλά φιλιά σου στέλνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάτι μου θύμισαν οι 10 τεχνικές....κάτι μου θύμισαν....
    Ανατριχιαστικό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ίδιο ένιωσα κι εγώ...Ανατριχίλα...Καλό απόγευμα εύχομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ.....ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!!!ΦΙΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλά φιλιά,Νένα...Εύχομαι και στην...επανάστασή μας...

      Διαγραφή
  7. Μαρία μου τι να πω, συμφωνώ απολύτως με τα τελευταία λόγια της ανάρτησής σου,υποκρισία, ψέμματα, υποσχέσεις θα θα θα...Βαρέθηκα πια!Κάτι πρέπει να κάνουμε επιτέλους, μέχρι πότε θα ανεχόμαστε και γιατί;;;
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο,Ελένη...Τα ίδια ερωτήματα έχω κι εγώ...Πολλά φιλιά σου στέλνω...

      Διαγραφή
  8. Δεν ξυπνάμε με τίποτα,
    πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απαισιόδοξο αλλά νομίζω πως η ζωή θα μας αναγκάσει να ξυπνήσουμε...Καλό βράδυ,Σοφία...

      Διαγραφή
  9. Ξεχάσαμε να αγαπάμε Όστρια....η μάλλον δεν προλαβαίνουμε να νιώσουμε.....τρέχουμε να φτάσουμε..το αύριο και χάνουμε το σήμερα.....Έτσι πέσαμε στην παγίδα τους...Πολύ σωστά αυτά που διάβασα....φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Και καλό βράδυ,mia...Ποιος μας φταίει εκτός από τον εγωισμό μας και την ροπή προς τον ευδαιμονισμό;Σε φιλώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καλημερα και καλο μηνα κι απο κοντα μαρια μου!εχεις χιλια τοις εκατο δικιο!!!εγω δεν θα πω τιποτα αλλο παρα μονον θα επισημανω αυτο που γραφεις"ολα ειναι μερος ενος σχεδιου!!!!ας τους το χαλασουμε!!!!" καλη μας μερα και παλι!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Στέλλα και το Άγιο Πνεύμα να μας δίνει φώτιση...

      Διαγραφή
  12. Δυστυχως η πολιτικη τα διεπει ολα,κι αφου εμεις δεν την αποτιναζουμε,τα πραγματα θα ειναι ολο και χειροτερα.
    Καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα,Μαρία...Ποτέ δεν είναι αργά να αποτινάξουμε το οτιδήποτε...Καλό απόγευμα...

      Διαγραφή
  13. Δεν πρόκειται να ξυπνήσουμε.. είμαστε τα βατράχια στο πείραμα με το νερό, και δυστυχώς, αυτή τη στιγμή βράζουμε... (Στο πείραμα αυτό, επιστήμονες αυξάνανε ανά κάποιο χρονικό διάστημα, ένα βαθμό Κελσίου, νερό, στο οποίο υπήρχαν βατράχια. Τα βατράχια αν θέλανε μπορούσαν να πηδήξουν έξω από το νερό. Αλλά συνήθισαν την αλλαγή στη θερμοκρασία του νερού λίγο-λίγο, μέχρι που βράσανε με την θέλησή τους... αφού δεν πηδήξανε έξω...) Έτσι και εμεις.. βράζουμε με τη θέλησή μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίκιο έχεις...συνηθίσαμε στην κατάντια μας και ιδρυματοποιηθήκαμε...Όμως πάντα ελπίζω στον άνθρωπο...Καλημέρα,Taelia...

      Διαγραφή